جواب سوال هاي زير را دريک کاغذ يادداشت کنيد  و سپس با جوابهای داده شده مقایسه کنید ، راستی تقلب نکنید .

حیوانی که در زیر نوشته شده را به ترتیبی که دوست دارید انتخاب کنید و بنویسید .

خداحافظ همين حالا همين حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطي که بفهمي تر شده چشمام

خداحافظ کمي غمگين ، به ياد اون همه ترديد

 به ياد آسموني که من و از چشم تو مي ديد

اگه گفتم خداحافظ نه اين که رفتنت سادست

نه اين که ميشه باور کرد دوباره آخر جادست

خداحاظ واسه اين که نبندي دل به روياها

بدوني بي تو و با تو همين رسم اين دنيا

خداحافظ همين حالا همين حالا که من تنهام...

۱۳ اكتبر: بالاخره بخت ، در خانه ي مرا هم كوبيد! مي بينم و باورم نميشود. زير پنجره هاي اتاقم جواني بلند قد و خوش اندام و گندمگون و سياه چشم ، قدم مي زند. سبيلش محشر است! با امروز ، پنج روز است كه از صبح كله ي سحر تا بوق سگ ، همانجا قدم ميزند و از پنجره هاي خانه مان چشم بر نميدارد. وانمود كرده ام كه بي اعتنا هستم. 15 اكتبر: امروز از صبح ، باران مي بارد اما طفلكي همانجا قدم مي زند ؛ به پاداش از خود گذشتگي اش ، چشمهايم را برايش خمار كردم و يك بوسه ي هوايي فرستادم. لبخند دلفريبي تحويلم داد. او كيست؟ خواهرم واريا ادعا ميكند كه « طرف » ، خاطرخواه او شده و بخاطر اوست كه زير شرشر باران ، خيس ميشود. راستي كه خواهرم چقدر امل است! آخر كجا ديده شده كه مردي گندمگون ، عاشق زني گندمگون شود؟ مادرمان توصيه كرد بهترين لباسهايمان را بپوشيم و پشت پنجره بنشينيم. ميگفت: « گرچه ممكن است آدم حقه باز و دغلي باشد اما كسي چه ميداند شايد هم آدم خوبي باشد » حقه باز! … اين هم شد حرف؟! … مادر جان ، راستي كه زن بي شعوري هستي! 16 اكتبر: واريا مدعي است كه من زندگي اش را سياه كرده ام. انگار تقصير من است كه « او » مرا دوست ميدارد ،‌نه واريا را! يواشكي از راه پنجره ام ، يادداشت كوتاهي به كوچه انداختم. آه كه چقدر نيرنگباز است! با تكه گچ ، روي آستين كتش نوشت: « نه حالا ». بعد ، قدم زد و قدم زد و با همان گچ ، روي ديوار مقابل نوشت: « مخالفتي ندارم اما بماند براي بعد » و نوشته اش را فوري پاك كرد. نميدانم علت چيست كه قلبم به شدت مي تپد. 17 اكتبر: واريا آرنج خود را به تخت سينه ام كوبيد. دختره ي پست و حسود و نفرت انگيز! امروز « او » مدتي با يك پاسبان حرف زد و چندين بار به سمت پنجره هاي خانه مان اشاره كرد. از قرار معلوم ، دارد توطئه مي چيند! لابد دارد پليس را مي پزد! … راستي كه مردها ، ظالم و زورگو و در همان حال ، مكار و شگفت آور و دلفريب هستند! 18 اكتبر: برادرم سريوژا ، بعد از يك غيبت طولاني ، شب دير وقت به خانه آمد. پيش از آنكه فرصت كند به بستر برود ، به كلانتري محله مان احضارش كردند. 19 اكتبر: پست فطرت! مردكه ي نفرت انگيز! اين موجود بي شرم ، در تمام 12 روز گذشته ، به كمين نشسته بود تا برادرم را كه پولي سرقت كرده و متواري شده بود ، دستگير كند. « او » امروز هم آمد و روي ديوار مقابل نوشت: « من آزاد هستم و مي توانم ». حيوان كثيف! … زبانم را در آوردم و به او دهن كجي كردم!

اي جان و اي دو ديده ي بينا چگونه اي

وي رشك ماه و گنبد مينا  چگونه اي

اي ما و صد چو ما ز پي تو خراب و مست

ما بي تو خسته ايم تو بي ما چگونه اي

آنجا كه با تو نيست چو سوراخ كژدم است

وانجا كه جز تو نيست تو آنجا چگونه اي

اي جان ! تو در گزينش جانها چه مي كني

وي گوهري فزوده ز دريا چگونه اي

اي كوه قافِ صبر و سكينه چه صابري

وي عزلتي گرفته چوعنقا چگونه اي

عالم به توست قايم تو در چه عالمي

تن ها به توست زنده تو تنها چگونه اي

اي آفتاب از تو خجل در چه مشرقي

وي زهر ناب با تو چو حلوا چگونه اي

هرگز نتوانستم من و تو را ما بنویسم

چون این من می داند

این تو

به هزاران تن دیگر

قول ما شدن داده!

من و تو یک ضمیر مشترک دارد

اما نمی دانم چرا هروقت

من و تو را جمع می بندند

به چشمان تو

برمی خورد!